Beogradski metro

1938, razmotreno je uvođenje metroa na tri glavne saobraćajne linije grada, Kralja Aleksandra – Terazije – Zemun, Kalemegdan – Slavija – Autokomanda i Topčider – Železnička stanica Sava – Terazije – Železnička stanica Dunav. Uvođenje metroa pod zemljom je predloženo najpre na liniji 2, na potezu Kalemegdan – Terazije – Slavija – Autokomanda – Voždovac, u ukupnoj dužini 5 km tunelske trase sa 6 podzemnih stanica. Ovaj metro bio bi deo gradske železnice, koju bi činili i električna železnica nad zemljom u produžetku metroa na potezu Voždovac – Banjica – podnožje Avale, dužine 12,5 km, te uspinjača sa užima od krajnje stanice železnice u podnožju Avale do Spomenika Neznanom junaku u dužini od 600 m. Na liniji 1, na pravcu Kralja Aleksandra – Terazije – Zemun, predložena je, kako se Beograd bude razvijao i saobraćaj na Terazijama pojačavao, izgradnja tunela kojim bi tramvaj prolazio ispod Terazija, od Ulice Kralja Aleksandra, od ispred Skupštine, ili od nekadašnjeg crkvenog imanja, do Brankove ulice. Linija 3, na pravcu Topčider – Železnička stanica Sava – Terazije – Železnička stanica Dunav, dužine 10 km sa 10 stanica, išla bi većim delom pod zemljom.

Beogradski metro planiran je i 1950.godine prilikom izrade Generalnog urbanističkog plana koji je predviđao da se na postojećim železničkim šinama uradi kombinacija železničko – metro saobraćaja. Prema tom planu, jedan kolosek povezivao bi Rumu i Smederevo, a drugi Pančevo i Obrenovac. Jedan deo saobraćaja obuhvatao bi železnički deo, a pred ulazak u grad spuštao se u tunele prolazeći ispod grada. Sbog velikog ulaganja od ideje se odustalo.

U projektu iz 1976. godine, bilo je predviđeno pet samostalnih linija metroa i četiri linije nezavisnog regionalnog metroa, sa prvom fazom od dve linije na trasama Stari Merkator – Vukov spomenik i Dorćol – Autokomanda.

***u izradi***